გაავრცელე

ბლოგის წერას ერთი ყველაზე სახალისო ნაწილი მუდამ თან  ახლავს .  Google Analytics ის მეშვეობითშენ შეგიძლია გაიგო თუ რა სიტყვების მეშვეობთ ხვდებიან მომხმარებლები შენს ბლოგზე. ჩაწვდე მკითხველის მაჯისცემას და შეაღწიო მათ ფანტაზიაში. ამ ყველაფერს, მთელი თვის განმავლობაში ვინახავ  და შემდეგ საუკეთესო მარგალიტებს ტვიტერის პროფილზე ვდებ ხოლმე. დღეს იგივეს გაკეთება ბლოგის მეშვეობითაც გადავწყვიტე.  თემები შემომაკლდა უბრალოდ და იმედია ამ გადახვევას არ შეიმჩნევთ . მით უფრო მოახლოებული ვირტუალური გეი აღუმის ფონზე, ვხვდები რამდენად სჭირდება ერს მცირედი პოზიტივი .

ასე რომ ჩავუჯდეთ. აი რას სერჩავს ერი , ბერი და მრევლი .  მარხვაზე გასული გუგლის მეშვეობით. თავიდან შედარებით მსუბუქი ვერსიებით დავიწყოთ

• საკონტაქტო მამაკაცი ეძებს ქალს

რამდენად საკონტაქტოა ეს მამაკაცი არ ვიცი მაგრამ ქალს გუგლით ნამდვილად ვერ იპოვის. ყველაფერი გამართლებაზეა იქნებ ცხოვრების მეგზურსაც კი მიაგნოს  .

• saroskipo

თბილისურ საროსკიპოებს გუგლი თუ მოაძებნინებს კაცს,   თან აბა საროსკიპო რის საროსკიპოა, საკუთარი ვებ გვერდი თუ არ აქვს მინიმუმ მსგავს დომენზე gauxure.ge

• არ დაიდარდოს სად უსმინო

არსად!!!!

• როგორ გავატარე ზაფხულის არდადაგები

იცის ბავშვმა წინასწარ რომ მის ქართულის მასწავლებელს ფანტაზია არ ეყოფა და სკოლაში მისულს, უკვე მერამდენედ მაგრამ ერთი და იგივე თემის დაწერა მოუწევს . ამიტომ წინასწარვე ემზადება და გუგლის მეშვეობით ეძებს შპარგალკებს . სოფელში ბებიას და ბაბუას ვეხმარებოდი აღარ ჭრის .

• შორენა ბეგაშვილი თვალები

შორენა ბეგაშვილი ერთ ერთი ყველაზე საყვარელი დასასერჩი თემაა , თუმცა პირველია სადაც მის თვალებს ეძებენ და არა მისი სხეულის სხვა რომელიმე პიკანტურ ადგილ(ებ)ს .

• ახალი ინცესტ დრამა ფილმები

რა ჯობია მეგობრებთან ერთად ახალ ინცესტ დრამა ფილმებს რომ ჩაუჯდები, ცოტა პოპკორნი ბევრი ცხვირსახოცი . დრამააა და ვაიდა გული აგიჩუყდეს, თვალზე ცრემლი მოგადგეს . ეს ხომ  ინცესტ დრამა ფილმებია მგონი ახალი მიმდნარეობაა პორნოინდუსტრიაში, ინცესტური დრამა

• თანამედროვე სექსი

სექსი იყო ჩვენ დროს თუ იყო, აბა ამ თანამედროვე სექსს ვერაფერი გავუგეთ, ვისი ვისშია ვერ გაიგებ . მოკლედ ვინ აუხსნიდან მათ, თუ რა არის ჭეშმარიტი თანამედროვე სექსი თუ არა სამარხო გუგლი .

• თუ არ აქვს სექსის სურვილი

არ აქვს ნუ აქვს , ვისაც აქვს იმას დაუთმოს ასპარეზი ან სექსოლოგს, ფსიქოთერაპევტს, მოკლედ ექიმს მიმართოს. არ არის რეკომენდირებული ამ კითხვით mkurnali.ge ს მიაკითხოთ ისინი სრულად  დაგაკარგვინებენ ყოველგვარ სურვილს

და დღეისათვის ბოლო,   ყველაზე სოდომ გომორული, სულის შემძვრელი და ჯოჯოხეთის ცეცხლში  დამბუგველი ფანტაზია სავარაოდოდ ქართველი მამაკაცისა,  მოკლედ ერთადერთი და განუმეორებელი

• ქართველი დედების სექსი

ვისაა ბიჭოოოოო

გაავრცელე

ცოტას ვორჭოფობდი გამეგრძელებინა თუ არა top101 movies დღიურების წერა . მაგრამ რადგან დავიწყე ბოლომდე მივიყვან საქმეს . თან უმეტესობა ფილმებისა, მრავალი რამის თქმის საშუალებას მაძლევს და მოკლედ არ ღირს შუა გზაში შევწყვიტო პოსტების ეს სერია. აგვისტოს თვეში სხვას თითქმის არაფერს ვაკეთებ , გარდა ამ სეანსებზე სიარულისა და ორ სამ დღეში ერთი პოსტით შეგაწყენთ ხოლმე თავს. რომ გითხრათ top101 movies ჩვენებებზე ხალხის რაოდენობამ იმატა, ან ნაკლებად ცივა დარბაზებშითქო მოგატყუებთ. (სამაგიეროდ მე ვისწავლე ჭკუა და ჩანთით მოსაცმელი მიმაქვს დღეს. )თუმცა რამდენიმე კარგი ფილმის ნახვის საშუალება კი გვქონდა, ბოლო დღეების განმავლობაში. დარბაზში თითქმის ერთი და იგივე სახეებია, რამდენიმე მათგანი გავიცანი კიდეც

City of God - ღმერთის ქალაქი

ფილმი მოგვითხრობს რიო დე ჟანეიროს გარეუბანის მცხოვრები ბავშვების ისტორიას . სადაც ყველაფერი ძალადობაზეა დაფუძნებული კრიმინალი მათი ყოველდღიურობაა. ყველაფერი ძალადობასა და თვითგადარჩენის ინსტიქტზეა დაფუძნებული . სადაც ერთადერთი ნათელი წერტილი 8 წლის ბიჭია, რომელიც ფოტოგრაფობაზე ოცნებობს. ის ერთადერთია ფილმის გმირებს შორის რომელსაც ცხოვრების მიზანი აქვს დასახული. ფილმი საშინლად მძიმე სანახავია, სუსტი ნერვების მქონეთ არ გირჩევთ ნახვას. მეც ვერ გავუძელი ამ დოზით ძალადობის ყურებას და სეანსი დავტოვე . თუმცა ვაღიარებ რომ ფილმი ნამდვილი შედევრია და მას აუცილებლად ვნახავ . “ღმერთის ქალაქმა” ისე იმოქმედა ჩემზე , რომ ვერც შემდეგ სეანსზე შესვლა შევძელი ამიტომ გადავწყვიტე სახლში დავბრუნებულიყავი .

Star Wars episode III – ვარსკვლავური ომები III

უკვე ვნანობ ,რატომ გადავწყვიტე ამ ფილმის მეორე ,მესამე და მით უფრო მეოთხე ნაწილების ნახვა. ყოველი შემდგომი სერია მით უფრო ნაკლებად საინტერესო მეჩვენება და ყველაზე ნაკლებად ჰგავს იმ პირველ , იდეალურ ვარსკვლავურ ომებს. რატომღაც სანტა ბარბარას სიუჟეტს ემსგავსება ეს ყველაფერი და მაღიზიანებს . არც იუმორია და არც ისეთი ეფექტები რაც პირველ ნაწილს ჰქონდა და რის გამოც მიყვარდა ეს ფილმი, მეორეც შეიძლება ნორმალურ ფილმად მივიჩნიოთ. გადაჭარბებული რაოდენობით რომანტიკა რომ არ გასდევდეს ფონად. ამ სერიას კი იდეალების მსხვრევაც მოსდევს, რაც ერთის მხრივ ცუდი არ უნდა იყოს, იმ კატეგორიის მაყურებელისთვის ვისზეც ფილმია გათვლილი ანუ ბავშვებისთვის. მაგრამ მტკივნეული სანახავია, თუ როგორ ტრანსფორმირდება შენი კუმირი კეთილი გმირიდან ბოროტად.

The Lord of the Rings 3 - ბეჭდების მბრძანებელი III

ბეჭდების მბრძანებლის ტრილოგიიდან ერთ ერთი ყველაზე ლამაზი და სანახაობრივი ნაწილია. მიუხედავად იმისა რომ ეს ყველაფერი საკმაოდ გაწელილია, ანუ თითქმის 3 საათის განმავლობაში გრძელდება ფილმი ნაკლებად გღლის და სასიამოვნო საყურებელია. სიუჟეტი საკმაოდ დინამიურად ვითარდება . ეს მგონი ერთადერთი ფილმია რომელზეც მიუხედავად იმისა რომ ღამის სეანსზე აჩვენებდნენ, ყველაზე დიდი რაოდენობის მაყურებელი ესწრებოდა. დარბაზი თითქმის ნახევრამდე მაინც ივსებოდა. ფილმით საკმაოდ ვისიამოვნე, მგონი მეც შევუერთდი L.O.T.R . ის მოყვარულთა ურიცხვ არმიას. ფილმის დასრულებისას გამიკვირდა კიდეც უკვე ღამის 2 საათი რომ იყო

Star Wars episode IV – ვარსკვავური ომები IV

ბოლო წვეთი იყო ვარსკვლავურ ომებზე. ფილმით საშინლად უკმაყოფილო ვარ . არც ერთი ნორმალური და დასამახსოვრებელი სცენა. სიუჟეტი კი აბსოლიტურად მოწყვეტილი წინა სამ ნაწილს . ფილმის გმირების მხოლოდ ნალდებიღა ჩანდა და სათაურიდან თუ მიხვდებოდით, რომ ესეც ვარსკვლავური ომებია და ესეც ჯორჯ ლუკასის მიერ არის გადაღებული . თქვენი არ ვიცი, მე შემდგომი ნაწილების ნახვას აღარ ვაპირებ . ისედაც 10 კაცი ზის ხოლმე დარბაზში

Mystic River -მისტიური მდინარე

კლინდ ისტვუდის საკმაოდ საინტერესო ფილმია . თუ თქვენ დეტექტივები გიზიდავთ, გირჩევთ ამ ფილმის ნახვას. ფილმს ვერ ვიტყოდი რომ ორიგინალური, თუმცა საკმაოდ საინტერესო სიუჟეტი აქვს. ფილის ბოლომდე ინტრიგა შენარჩუნებულია და ცდილობ გაერკვე ვინ არის მკვლელი . და რაღა თქმა უნდა მკვლელი ის აღმოჩნდება, ვისზეც ყველაზე ნაკლებად გაქვს ეჭვი . ნუ თუ ამ ფანდს გავატარებთ ფილმით კმაყოფილები უნდა დარჩეთ.

მოკლედ სულ ეს იყო, რაც ამჯერად მსურდა მომეყოლა. 13-14-15 აგვისტოს 19:00 კინოთეატრ ამირანში სტენლი კუბრიკის მექანიკური ფორთოხალს აჩვენებენ . შემდეგ პოსტამდე.

გაავრცელე

წინა პოსტიდან უკვე იცით, რომ 8 აგვისტოს გორში ვიყავი. ერთ ერთი არასამთავრობო ორგანიზაციის მიერ ორგანიზებული აქციის გასაშუქებლად. გორში იმდენი თავგადასავალი გადაგვხდა თავს, რომ ამ პოსტის არ დაწერა ალბათ არ გამოვიდოდა. მოკლედ ვინც ფეისბუქზე და ტვიტერზე მადევნებთ თვალს მცირედი ამბები მაინც გეცოდინებათ ამ თავგადასავლის, თუ არა და, მზად ვარ მთელი დღის ისტორია თავიდან ბოლომდე მოვყვე . მოკლედ მოიმარჯვედ პოპკორნები, ან ჩემსავით ცივი ყავა ბევრი ყინულით და ჩაუჯექით. ” გ2 ტკბილი მოგონებების ქალაქი. “

დილის 9 საათისთვის მე და ფსიქე თამარ მეფის ქუჩაზე შევხვდით ერთმანეთს. სადაც აქციის ორგანიზატორებს და მხატვრებს უნდა შევხვედროდით . მისვლა ცოტა ადრე მოგვივიდა, წინა დღით ნანახ ფილმზე ვსაუბრობდით. დაახლოებით 15 წუთში მხატვრებიც და ორგანიზატორებიც მოვიდნენ. და ყველამ ერთად უზნაძის ქუჩაზე თავდაცვის სამინისტროს შენობისკენ გადავინაცვლეთ, სადაც მათ მიერ გამოყოფილი სამარშუტო ტაქსები გველოდებოდა. რითიც გორამდე უნდა გვემგზავრა. ბლოგერ გიორგი ოხანაშვილს მცირე ხნით დააგვიანდა . ეს ადამიანი ახლახანს გავიცანი, მოკლედ გზაში იმდენი ვისაუბრეთ და მეტ ნაკლები საერთო ნაცნობები, ინტერესები თუ ასე შემდეგ გამოვნახეთ, რომ საერთოდ ვერ ვგრძნობდი, რომ მას მეორედ ვხედავდი . მიყვარს ახალი საინტერესო ადამიანის გაცნობა, ახალი კარგი წიგნის წაკითხვას ჰგავს.

მოკლედ ასე საუბარში გავლიეთ გზა . და გორის ცენტრში ამოვყავით თავი. გორში აქამდე მხოლოდ გავლით ვიყავი ნამყოფი , ისიც სტალინის ნაძეგლარის სანახავად. ამჯერად მისი კვალიც კი არსად სჩანდა. სტალინის მუზეუმის წინ გაკრულ ბანერს თუ არ ჩავთვლით . უკვე 11 საათი იყო მოედანზე ხალხი თანდათან იკრიბებოდა. მცირე ხანში მშვიდობიანი აქცია უნდა დაწყებულიყო . სადაც აგვისტოს ომში დაღუპულ გმირებს გაიხსენებდნენ .

ჩვენ გორის თეატრის წინ გადავინაცვლეთ. შევუდექით მზადებას ჩვენი მშვიდობიანი აქციისთვის, რომელიც 8 მხატვრის მიერ, 8 ტილოს დახატვაში გამოიხატებოდა . მხატვრებმა გაშალეს მოლბერტები და შეუდგნენ ხატვას. მცირე ხანს ჩვენც ვუყურებდით ამ პროცესს. თუმცა მთელი დღე წინ გვქონდა და გადავწყვიტეთ გორი დაგვეთვალიერებინა. უცნობ ქალაქში გიდობას, ფსიქეს დაქალი გაგვიწევდა.

პირველი გაჩერება სტალინის მუზეუმი იყო.არ შეიძლება ამ ქალაქში ჩახვიდე და ეს მუზეუმი არ ნახო. მოკლედ ნერვები გავიმაგრე და ვეცადე იუმორით მივდგომოდი ყველაფერ იმას, რასაც ვხედავდი. მუზეუმის თანამშრომლები ალმაცერად გვიყურებდნენ, 4 გადარეული ახალგაზდა რომელიც სტალინის ძეგლის წინ მეტანიებს აკეთებს და იცინის უკან ახალგაზრდა გერმანელი ქალბატონებისგან შემდგარი ტურისტული ჯგუფი მოგვყვება. ერთ ერთმა გოგონამ ქართულიც იცის, ამიტომ ჩვენს კომენტარებს უფრო ხშირად უთარგმნის, ვიდრე მუზეუმის ექსპონანტებზე საუბრობს. ძლივს ვიკავებ თავს, რომ არ გამოველაპარაკო . ჩემი დამტვრეული გერმანულის მერიდება . არა და ხშირად ისეთ აღფრთოვანებულ სახეებს ვხედავ, რომ … ყველაზე ნაკლებად მესმის გერმანელის, რომელიც სტალინს აღფრთოვანებაში მოყავს . რაღაც დიდ კომპლექსებთან აქვთ საქმე. უცნაური ხალხია .

მითი იმისა, რომ სტალინს მხოლოდ ერთი მუნდირი ჰქონდა და გაუხდელად ის ეცვა იმსხვრევა . სტალინის ნორკის შუბა კი მხიარულების ყველაზე დიდი წერტილია . ათასი ისტორია მოვუფიქრეთ, თუ რა სიტუაციასი შეიძლება სცმოდა მას ეს შუბა . როგორც იქნა მუზეუმის ბოლოსაც მივაღწიეთ, სადაც სტალინის გარდაცვალების შემდეგ აღებული ნიღაბი დევს. სული შემეხუთა იმ ოთახში რომ შევედი . დარწმუნებული ვარ არც ერთ სატანისტურ რიტუალურ სასახლეს, არ ექნება ასეთი დამთრგუნველი გარემო როგორც ამ ნიღაბის ოთახს აქვს. მუზეუმიდან საშინელი ემოციებით გამოვედი . დათრგუნული და დამძიმებული, არ ვიცი ჩემი დამოკიდებულების ბრალი იყო, თუ უბრალოდ საშინლად ცუდი აურა ტრიალებდა.

კვლავ თეატრის შენობაში დავბრუნდით მხატვრებთან . სადაც მათ ბავშვები შეერთებოდნენ და ცარცით ხატავდნენ თეატრის წინ არსებულ სკვერს. ხელიდან არ გავუშვით შესაძლებლობა იმისა, რომ თეატრის ყველა კუთხე კუნჭული დაგვეთვალიერებინა . ფოტოები გადაგვეღო და სცენაზე გვეგიჟა.

ცოტა ხნის შემდეგ, ამჯერად გორის ციხეში მოვიწადინეთ ასვლა. ასვლა კი მოვიწადინეთ, მაგრამ ასასვლელი გზა არ ვიცოდით, ამიტომ ყველაზე უხერხული და მიუვალი გზით მოგვიხდა ასვლა. ხო გორელები გაიკვირვებთ, ალბათ ისეთი ადვილი ასასვლელი აქვსო , მაგრამ როცა არ იცი საიდან ახვიდე ,შეიძლება გმირთა მემორიალიდან ზემოთ აუყვე საშინლად მიუვალ ბილიკს . მოკლედ ეს არაფერი პირიქით საინტერესოც კი იყო. აი ჩამოსვლა კი ორმაგად უხერხული აღმოჩნდა რადგან დავიკარგეთ და გასასვლელს ვერ მივაგენით. ციხის ძირში ამოვყავით თავი, საიდანაც არ ჩანდა არანაირი გასასვლელი . საშინლად დაღლილებს, დაკაწრულებს, უკან მოგვიხდა ამოსვლა. ძლივს გამოვაგენით და გასავათებულები დავუბრუნდით თეატრის წინ აქციის მონაწილეებს. მათ უკვე სადილობა დაეწყოთ და ჩვენც დაგვიანებით შევუერთდით. მხატვრებს ნახატები უკვე დაესრულებინათ და შინ დასაბრუნებლად ვემზადებოდით. თუმცა ჯერ რა ვიცოდით ბედი რას გვიმზადებდა. სადილისას სხვადასხვა თემებზე ჩამოვარდა საუბარი და იმდენად გავერთეთ, რომ საერთო ფოტოს გადასაღებად ოთახიდან ბოლოები გამოვედით . ფოტო გადავიღეთ. უკან რომ დავბრუნდით ჩვენი ნივთების ასაღებად, ერთ ერთმა მხატვარმა გოგონამ აღმოაჩინა, რომ საკუთარ ფოტოაპარატს ვერ პოულობდა. ყველამ დავიწყეთ ძებნა, თითქმის მთელი თეატრის შენობა დავათვალიერეთ და მაინც ვერ მივაგენით. ბოლოს იძულებული გავხდით პოლიცია გამოგვეძახა. პოლიციამ მცირე ხანს დანაშაულის ადგილი დაათვალიერა შემდეგ კი განყოფილებასი დაკითხვაზე წაგვიყვანეს. ოთახიდან ბოლოები ხომ ჩვენ გამოვედით.

ისტორია მეორე დაკითხვა

მე, ფსიქე. გიორგი და ფსიქეს დაქალი განყოფინებაში ვართ. თავდაპირველად ნივთები ჩავაბარეთ . რომლებიც რა თქმა უნდა გაიჩხრკა. სხვადასხვა ოთახებში გაგვანაწილეს . მიმითითეს ამ ოთახში შედიო, ოთახში მარტო ვარ და დაკითხვამდე რითი ვირთობდი იცით თავს??? არ დაიჯერებთ, კედელზე გაკრულ ილია მეორის ლექსს “ყველაფერი კარგად იქნებას” ვკითხულობდი ორჯერ თუ სამჯერ გადავიკითხე, მერე თავადვე გამამხიარულა ამ ფაქტმა. ოთახში ახალგაზრდა ბიჭი შემოვიდა . მცირე ხანს ვისაუბრეთ, საკმაოდ სასიამოვნო პიროვნება იყო. სულ შემიცვალა წარმოდგენა დაკითხვის პროცედურასთან. აქამდე ბევრად მუქ ფერებში აღვიქვამდი ყველაფერს. არა მარტო მე, სანამ ჩვენ წაგვიყვანდნენ, თეატრის ერთ ერთი თანამშრომელი წაიყვანეს დაკითხვაზე და ხალხი ისეთი რეაქციებით შეხვდა, რომ გვერდით ოთახში რომ არ ყოფილიყო ის კაცი და ნახევარზე რომ არ მესმოდა როგორ კითხავდნენ, ვიფიქრებდი, რომ აწამებენ, ცემენ, ფრჩხილებს აძრობენ ,სანამ ძალით არ აღიარებინებენ და ა.შ. თანამშრომელს დაახლეობით მოვუყევი რა ხდებოდა დღის განმავლობაში, რისთვის ვიყავით ჩამოსულები გორში, რა მოხდა და ა.შ შემდეგ კი ოფიციალურ პროცედურაზე გადავედით. გამაცნო ჩემი უფლებები, წავიკითხე თუ რა მევალებოდა დაკითხვის დროს, რომ ცრუ ჩვენების შემთხვევაში 3 წელი არ ამცდებოდა და შევუდექით წერას. ( მცირე გამონაკლისების გარდა დაკითხვის ოქმში იგივე წერია რაც ამ პოსტში ). პროცედურამ დაახლოებით 2 საათი გასტანა . მოულოდნელად ოთახში პოლიციის სხვა თანამშრომელი შემოდის, მეუბნება რომ ეჭვი ჩემზე აქვთ, ისე ცუდად თამაშობს რომ სიცილს ძლივს ვიკავებ . ვეცადე მაქსიმალურად სერიოზულად გამეცა პასუხი . რაც დამაკმაყოფილებელი აღმოჩნდა და სად ვსწავლობ და ბლოგერი რა არის თემაზე საუბარში გადავიდა . მე, ფსიქე და გიორგი თითქმის ერთ დროულად გამოგვიშვეს. ფსიქეს დაქალი მცირე ხანს კიდევ დააყოვნეს. მანამდე ფოიეიში დავიარებოდით და ვსაუბრობდით. კა პე ზეც დაგვანახეს თანამშრომლებმა სად იყო და თუ ზედმეტს იხმაურებთ დაგათვალიერებინებთ კიდეცო საკმაოდ იუმორის გრძნობის მქონე თანამშრომლები არიან გ2 ის პოლიციაში. პირველ რიგში ნაკლები ბიუროკატია იგრძნობოდა და ყველაფერი ნორმის ფარგლებში მიმდინარეობდა . მათ მოახერხეს და შემაცვლევინეს აზრი ქართული პოლიციის შესახებ . უფრო სწორედ ბევრად დადებითად განმაწყვეს.

პოლიციის შენობიდან გამოსული მე და გიორგი ასე გამოვიყურებოდით .

ცოტათი არა , ძალიან დაბნეულები ვიყავით ბოლოს და ბოლოს პირველად მქონდა შეხება პოლიციასთან . მარშუტკებმა მოგვაკითხეს და თეატრის შენობასთან მიგვიყვანეს . დაახლოებით ნახევარ საათში თბილისისკენ გამოვემგზავრეთ, სამწუხაროდ ფოტოაპარატის ამბავი ვერ გაირკვა. გ2 ში პირველად ვიყავი და დღე პოლიციის განყოფილებაში დაკითხვაზე დავასრულე .

გაავრცელე

აგვისტოს ომიდან ორი წელი გავიდა. არ მიყვარს იმ დღეების გახსენება , ოდესმე ალბათ დავწერ რას ვგრძნობდი რას ვფოქრობდი , რისი მწამდა ვისი არ მწამდა და ა.შ დღეს კი ამის არანაირი სურვილი არ მაქვს იმდენი დროც არ გასულა , რათა უკეთ გამეანალიზებინა იმ დღეებში ჩ(ვ)ემში მომხდარი ცვლილებები (ტერიტორიულს არ ვგულისხმობ , იდეურ ცვლილებებზე მაქსვს ამ შემთხვევაში საუბარი) . და არც ამ თემაზე მსურს ამჟამად საუბარი . წელს გადავწყვიტე რომ ამ თარიღს გორში შევხვედროდი ქალაქში რომელიც ერთ ერთი ეპიცენტრი იყო აგვისტოს ომის დროს . ამავდროულად არ მსურდა მიტინგებსა და მანიფესტაციებში მიმეღო მონაწილეობა, არა იმიტომ რომ მსგავს აქციებს გამართლებულად არ მივიჩნევ, არამედ უბრალოდ მსურდა ყველაზე მშვიდობიანი აქციის მონაწილე ვყოფილიყავი. სადაც ყველაზე ნაკლები პოლიტიკა იქნებოდა და ყველაზე მეტად მექნებოდა განცდა იმისა, რომ მშვიდობიანი პროტესტის თანამონაწილე ვარ .

კრეატიული სტუდია iGeo ს ორგანიზებითა და თავდაცვის სამინისტროს მხარდაჭერით, გორის თეატრის წინ გაიმართა სამხატვრო მარათონი სლოგანით “არა ტერიტორიულ კანიბალიზმს !!! ” აქციაში სამხატვრო აკადემიის 8 სტუდენტი იღებდა მონაწილეობას , სადაც მათ უნდა დაეხატათ 8 ტილო . რომლებიც შემდგომში ერთ ერთ სამხედრო ბაზას გადაეცემოდა საჩუქრად. ასევე თეატრის წინ არსებულ სკვერში, ბავშვებმა ცარცებით მოხატეს არსებული სივრცე, ერთ ერთმა 9 წლის ბავშვმა ასეთი ფრაზა დაწერა

“საქართველო რუსეთის გარეშე, ლომია არწივის გარეშე.”

ნამუშევრების თემატიკა შეუზღუდავი იყო, მხატვრებმა სხვადასხვა შინაარსის 8 განსხვავებული ტილო დახატეს . რითიც მათ გამოხატეს სურვილი იმისა, რომ ჩვენ გვიდა მშვიდობა . ნამუშევრები საკმაოდ კარგი გამოვიდა, აღფრთოვანებული დავრჩი რამდენიმე მათგანით. ვთვლი რომ პროტესტის გამოხატვის ერთ ერთი ყველაზე მშვიდობიანი ფორმა იყო . და სწორედ ის აქცია იყო, სადაც თავს ყველაზე უკეთ ვგრძნობდი, სადაც ყველაზე ნაკლები სიყალბე იყო და ყველაზე მეტი სუფთა ხელები.

გარდა ამ მარათონისა ქალაქში რამდენიმე მშვიდობიანი აქციაც იმართებოდა . 10:30 წუთზე სასტუმრო ინტურისტში გაიმართა პრესკომფერენცია სადაც ქართველი სტუდენტებისა და რუსი ოპოზიციური ძალების მიერ (გაერთიანებული სამოქალაქო ფრონტი) იქნა შეფასებული 8 აგვისტოს მოვლენები . 11 საათზე გორის მთავარ მოედანზე გაიმართა აქცია სადაც სიტყვით გამოვიდნენ როგორც საქართველოს მთავრობის წარმომადგენლები, სტუდენტები ასევე ანდრეი ნეკრასოვი რომელსაც ეკუთვნის შესანიშნავი ფილმი რუსულ ქართული ომის შესახებ “რუსული გაკვეთილები” აქციის შემდეგ მონაწილეებმა ყვავილებით შეამკეს გმირთა მემორიალი. 16 :00 დევნილებს შეხვდნენ კომპაქტურ დასახლებაში. დღე 18 საათზე ნერგების დარგვით დასრულდა.

ყველაფრი წინ მიდის მათ შორის გამოხატვის ფორმებიც: მიხარია რომ წელს არც ერთი სამგლოვიარო თუ არასამგლოვიარო კონცერტი არ გამართულა. აქციებზე გულზე ხელის ბაგუნით არავინ აცხადებდა რომ ახალ წელს ცხინვალში შევხვდებით. გორში ქართველებიც, ოსებიც და რუსებიც (ერზე არ მაქვს ლაპარაკი უბრალოდ კონკრეტულ რუსებს ვგულისხმობ რომლებიც თანაუგრძნობენ საქართველოს და შედარებით საღად უყურებენ საკუთარ სახელმწიფოს ვიდრე მათი მთავრობა აღიქვამს მას) ერთად იდგნენ . ეს ყველაფერი პომპეზურ და თეატრალიზებულ სახეს არ ატარებდა . და მხოლოდ დაღუპულთა სულების მოხსენიებით , აგვისტოს გაკვეთილებზე საუბრით , და მშვიდობის სურვილით შემოიფარგლებოდა.

ორი წლის წინ ამ ქალაქში რუსული ბომბები ცვიოდა . წელს კი ყველაზე მეტად რასაც გორში შენიშნავდით ქორწილები იყო .

გაავრცელე

ვაგძელებ   top101  movies  დღიურების წერას.  შეგახსენებთ რომ კინოთეატრ რუსთაველსა და ამირანში 5 აგვისტოდან 5 სექტემბრამდე მსოფლიო კინოშედევრების ჩვენებები მიმდინარეობს. მიუხედავად იმისა რომ ზაფხულია და როგორც წესი თბილისი საკმაოზე მეტად მოსაწყენია ამ დროს, ქართველი კინომოყვარულები დიდად არ აქტიურობენ სეანსებზე დასწრებით. უფრო სწორედ დადიან კინოში, მხოლოდ პრემიერებზე. სიმართლე გითხრათ არც ერთი ახალი ფილმის ნახვის სურვილი  არ გამჩენია, დიდად არც დასაწყისი მაინტერესებს , არ ვიცი ამჟამად რეტრო მიზიდავს, პრემიერებისთვის დანარჩენი 11 თვე არსებობს. შესაბამისად სრული სიმყუდროვეა დარბაზში მაქსიმუმ 15- 20 კაცი ზის ისიც საღამოს სეანსებზე და Home Videos დიდ ეკრანზე უყურებს . აბონემენტიც სულ 20 გაყიდულა . ერთადერთი ნაკლი რაც ამ აბონემენტებს აქვთ არის ის რომ სალაროსთან ზომაზე მეტ ხანს გიწევს ლოდინი შენი პირადობის მოწმობის ნომერს ყოველდღიურად იწერენ და ტყუილად დროს გაკარგვინებენ .

ბოლო ორი დღის განმავლობაში 4 შესანიშნავი ფილმი ვნახე.

ბენჯამენ ბატონის საიდუმლო საქმე

ერთ ერთი ყველაზე ორიგინალური ფილმია ,  საკმაოდ საინტერესო სიუჟეტი აქვს, რომელიც ბევრ პრობლემას გვანახებს განსხვავებული კუთხით კერძოდ კი ეიჯიზმს, ასაკობრივი ნიშნით ადამიანთა დისკრიმინაციას . მოკლედ უფრო გასაგები რომ იყოს რაზეც ვსაუბრობ ფილმის ფაბულა ასეთია . იბადება ბავშვი უცნაური დაავადებით ის მოხუცებულივით გამოიყურება ასაკის მატებასთან ერთად კი თანდათან ახალგაზრდავდება , ანუ დრიოს ციკლს უკუღმა გადის მხცოვანობიდან, ბავშვობამდე. ფილმს სიყვარულის საკმაოდ საინტერესო ისტორია გასდევს ფონად. მოკლედ ის ფილმია რომლის ნახვითაც დიდ სიამოვნებას მიიღებთ. ამბობენ ფილმის პირველი 15 წუთი ძალიან მოსაწყენიაო მე ვერაფერს გეტყვით სწორედ ეს თხუთმეტი წუთი დამაგვიანდა სეანსზე და ფილმის საუკეთესო ნაწილს მივუსწარი.

ბეჭდების მბრძანებელი

ვერ ვიტყვი, რომ ბეჭდების მბრძანებელი ის ფილმია რომელიც ჩემს საყვარელ ფილმების 10 ეულში ან თუნდაც 20 ეულში შედის, თუმცა მიუხედავად ამისა მაინც გადავწყვიტე მისი ნახვა . სიმართლე გითრათ არც ამჯერად მომხიბლა ფილმმა. ზედმეტად ზღაპრულია , უფრო სწორედ ზედმეტად მოზრდილ ასაკში ვნახე პირველად ეს ფილმი. სპეცეფექტები ვიზუალი და ყველა სხვა მხარე ნამდვილად კარგია, უბრალოდ ცატა მოსაწყენი მეჩვენა. ან უბრალოდ მე ვიყავი დაღლილი ღამის 1 საათამდე ფილმის ყურებისგან. ფილმზე უფრო საინტერესო ალბათ წიგნის წაკითხვა იქნება , თუ არ დამეზარება უნდა ვცადო ვნახო რა ეფექტი ექნება .

ვარსკვლავური ომები 2

დღეს ფანტასტიკის დღე მქონდა , ვფიქრობ ორი საკმაოდ საინტერესო ფილმი ვნახე , ისეთი 101-ედაც რომ სიამოვნებით ნახავ . მოკლდ ვარსკვლავური ომების მიმართ ჩემს ბავშვობისდროინდელ სიყვარულში წინა პოსტში უკვე გამოგიტყდით. თუმცა მისი მეორე ნაწილი სიმართლე სიმართლეა და რამდენიმე მიზეზის გამო შედარებით არ მომწონს:  პირველი ჩემი საყვარელი პერსონაჟი ფილმში Jar Jar Binks ფილმის მეორე ნაწილში ეპიზოდურ როლში თამაშობს და ისიც საკმაოდ მოსაწყენი ჩანს. მეორე კი რამდენიმე სცენის ბანალურობაა, ზედმეტი ტრაგიზმი . ის კი არა ვფიქრობდი დარბაზიდან ხომ არ გავიდეთქო. ფილმის მთავარი ლეიტმოტივი სიყვარულის ისტორიაა რაც ვერ ვიტყვი რომ ალამაზებსთქო ფილმს თუმცა მაინც საინტერესო საყურებელია. კომპიუტერული თამაშები ზოგადად არ მიყვარს, თუმცა გადავწყვიტე დისკი ვიყიდო star war ის კომპიუტერული თამაშის.

მეხუთე ელემენტი

არ ვიცი რამდენჯერ მაქვს ეს ფილმი ნანახი თუმცა ეს ციფრი 101 შეიძლება არც ჩამოუვარდებოდეს. თუმცა ყოველთვის ერთი და იგივე სიამოვნებას განვიცდი მისი ნახვსას . ლუკ ბესონის ეს ფილმი ნამდვილად შედევრია . მილა იოვოვიჩი კი უბრალოდ ბრწყინვალე ამ ფილმში . განსაკუთრებით პლავა ლაგუნას სიმღერის კადრზე ვგიჟდები. ფილმში ყველაზე მეტად ის მიყვარს რომ არ გღლის და საკმაოდ დინამიური სიუჟეტი აქვს . დიდი სიამოვნება მივიღე მისი ნახევრად დიდ ეკრანზე ნახვისას . ფილმებს სრულ ეკრანზე სამწუხაროდ არ აჩვენებენ . ასე რომ არ გაიკვირვოთ თუ ფილმის დაწყების წინ Panasonic წარწერა გაჩნდა ეკრანზე სეანსის მთავარი პლიუსი იყო ის რომ არ მომერიდა და დარბაზში ტემპერატურის დარეგულირება მოვითხოვე სხვებიც ამყვნენ და ამჯერად ზომიერად გრილ დარბაზში ვიჯექი.

მოკლედ ძალიან გამიგრძელდა პოსტი . გირჩევთ ნახოთ კარგი კინო და იაროთ კინოთეატრებში.
P.S თუ სოციალურ ქსელ ტვიტერზე გადაწყვეტთ რამის დაწერას ფილმების ამ ჩვენებებთან დაკავშირებით გამოიყენეთ ჰაშტეგი #top101movies

P.P.S  ფილმების ჩამონათვალს გადახედეთ ამ ლინკზე